خلسه

این روزهایی که جزء زندگیام نیست

اطمینانم به دستهای توست که رهایم نمیکند

تو همانی که بارها دست فرمانش را به رُخم کشیده

و اینبار هم نجاتم خواهی داد ...

این روزهای پر از زخمم را در جایجای این زندگی ثبت میکنم که یادم بماند چقدر مرحم و مرهم زخمهایم هستی

که اگر در این لحظهها مرا به حریمت نمیخواندی ، بیچارهی عالم میشدم